Category Archives: Maraton 100K

Oczko w głowie

Nic dodać nic ująć

Oryginał Grafiki

Reklamy

Prezent

Pamiętajmy wiele osób ucieszy ręcznie wykonany prezent w którym włożyliśmy wysiłku

niż od prezentu kupionego z sieciowej marki.

Oryginał Grafiki

Wyznania Prowadzących – Wpis 4 -Maya

O tym ,,Jak powiedziałam swoim rodzicom o tym że jestem ABDL !”

Planowałam to już od dawna ale jakoś zawsze brakowało mi na to odwagi, w ten weekend postanowiłam wraz z moim chłopakiem tego dokonać. Z rodzicami umówiłam się tak że spędzimy tam cały weekend.

Powiedziałam im o tym że jestem ABDL, powiedziałam czym się zajmuję i czemu to robię…

Spodziewałam się że zapytają dlaczego, spodziewałam się że będą na mnie patrzeć w typowy sposób w który patrzyli na mnie przez całe życie gdy chciałam zrobić coś co zupełnie do mnie nie pasuje …

Ale jak to było ?

Gdy przyjechaliśmy to oczywiście weszliśmy do domu i rozpoczęła się tradycyjna seria pytań ,, Jak podróż ? Dziewczę a jak Ci tam w pracy, ciężko ? Jesteście głodni, obiad trzeba tylko podgrzać… “  Każde z nas kto ma to szczęście posiadania rodziców zna tą tradycję…

Oczywiście za obiad podziękowaliśmy i stanęło na herbacie i cieście…

Moja Mama zrobiła więc herbaty a tata zaprosił Adama ( mojego chłopaka ) na pokaz swojej kolekcji statków (układanek z drewna), ja natomiast siedziałam w salonie myśląc że zaraz zapadnę się pod ziemię. Próbowałam obmyślić każdy możliwy sposób powiedzenia im tego ale w efekcie bardzo się stresowałam.

Usiedliśmy.

Zaczęło się zwyczajnie, słowami, Mamo, Tato, muszę Wam o czymś powiedzieć. Rodzice popatrzyli na siebie ale kontynuowałam.

Wiecie, ciężko mi o tym mówić jako że przez tyle lat się z tym ukrywam i teraz gdy mam Wam to powiedzieć to nie wiem czy potrafię.Adam chwycił mnie za rękę a Mama powiedziała że mnie kocha więc naładowana emocjonalnie powiedziałam.

Jak wiecie jako dziecko miałam taki epizod w którym się moczyłam i jak wiecie nie jestem osobą która prowadzi normalne życie… Tata uśmiechnął się tylko a ja wiedziałam że ten konkretny uśmiech był swoistą zgodą na to co mówię.
Adam zapytał mnie ,, Kochanie, wszystko dobrze ? ”
Odpowiedziałam że tak, ale nie do końca…  Zawahałam się…
Mama wzięła filiżankę herbaty i upiła łyk.

Kontynuowałam. Postanowiłam iść drogą która większości wyda się dziwna i niezrozumiała jednak to właśnie dzięki niej jestem dziś szczęśliwą osobą.

Mama zapytała, kochanie, jeśli znowu się moczysz to są na to leki które można przepisać…
Odpowiedziałam ,, Nie Mamo nie moczę się ale… Jestem cóż, jestem ABDL….

Tu głos mi się załamał i po policzku popłynęła mi łza. Nie mogłam się w się w sobie przemóc aby im to powiedzieć. Mama zapytała tylko co oznacza ten skrót. Ja dalej miałam wielką jakby to ująć gule w gardle.

Adam powiedział że to taka społeczność internetowa dla utalentowanych twórców ale nie po to przyjechałam od rodziców aby ich okłamywać. Zerwałam się z kanapy i podeszłam do torby z laptopem, powiedziałam że nie mogę im tego  w prosty sposób powiedzieć i chyba lepiej będzie im to pokazać. Odpaliłam Roko Tablicę. Tata włożył okulary i zaczął czytać. Mama stała nad nim i czytała to razem z nim a ja wtulałam się w Adama modląc się mantrami abym zasłabła albo aby coś się stało i przerwało tą ciszę.

Po jakichś 15 minutach które dla mnie wydawały się wiecznością… Tata wszedł z salonu i poszedł do swojego gabinetu. Mama czytała dalej. Po następnych 5 minutach Tata przyszedł z jakimś pudłem a Mama zamknęła laptopa ręką.

Napiła się tylko herbaty i powiedziała ,,Mayu, dziecko ty moje kochane, od czasu gdy byłaś małą dziewczynką wiedziałam że nie będziesz kroczyła normalną drogą i będziesz miała swój własny świat. Jak wiesz twoje imię nadałam Ci właśnie dlatego abyś była wyjątkowa, abyś wiedziała że jesteś inna.”

Zawahałam się, wtulona w Adama nie wiedziałam co powiedzieć nie wiedziałam jak się zachować… Mama kontynuowała, ,, Jesteś dorosłą kobietą i pracujesz na stanowisku którego nie dostała byś gdyby właśnie nie to jaka jesteś. Jak sama napisałaś na tej stronie nie powinnaś się wstydzić tego kim jesteś i nie powinnaś szukać dla tego usprawiedliwienia.”

Nie wierzyłam własnym uszom, myślałam i nadal myślę że to były omamy, halucynację.Zapytałam wprost ,,Nie będziecie mnie przekonywać że zbyt mało jeszcze o tym wiem, że muszę osiągnąć więcej aby mieć argument by Was do tego przekonać.”
Tata popatrzył na mnie i łza mu popłynęła.

,,Mayu, to że tak myślisz jest po części moją winą… Zawsze oczekiwałem czego Cię uczyłem od najmłodszych lat że jeśli chcesz być inna to musisz pokazać że jesteś tego warta wobec samej siebie.” (Pamiętam ile razy mi to mówił i to właśnie tata uczył mnie wszystkiego o wystąpieniach publicznych czy tworzeniu autorytetu…).

Tata kontynuował ,,To co robisz i w jaki sposób to robisz mówi tylko że Ci na tym cholernie zależy i jeśli tego nie zaakceptujemy to będzie znaczyło nieakceptowanie cząstki Ciebie czego jako twój ojciec nie jestem w stanie zrobić.”,,Tato, co jest w tym pudle… ?”  Zapytałam widząc jak ściska je obiema rękami. Odpowiedział że w pudle są wspomnienia mojego dzieciństwa i otworzył je.

Były tam moje laurki, moje lalki a nawet mój szalik który nosiłam od wczesnego przedszkola aż po koniec liceum… Tata powiedział mi że to co jest w tym pudle jest dla niego największym skarbem i nie oddałby tego za nic w świecie jako że to właśnie przypomina mu o każdej szczęśliwej chwili jaką mu dałam.

Tym razem Adam się wzruszył, u niego sytuacja wyglądała nieco inaczej… Jego ojciec od dziecka zmuszał go do liczenia i niekończącego rozwiązywania zadań matematycznych co wykształciło u niego czystą niechęć do tej dziedziny nauki. Jego ojciec przestał się do niego odzywać gdy Adam poszedł na studia i został nauczycielem. Od tamtej pory Adam nie miał z nim kontaktu i gdy teraz widział w jaki sposób mój tata reagował na zwykłe pudło z zabawkami to naturalne było dla niego że się wzruszył.

Przytuliłam go mocno a mama powiedziała że moja droga jeszcze jest przede mną więc mam jej błogosławieństwo i miłość nawet jeśli to jaka jestem jest niekonwencjonalne.

Rozmawialiśmy tak przez następne dwie godziny po czym poszłam zapalić a Adam został… Wracając uzmysłowiłam sobie że szykując się na to  spotkanie z rodzicami nie zdjęłam z siebie pieluszki i przez cały ten czas w niej byłam. ( Wiem pewnie teraz sobie myślicie że to nie możliwe aby nie czuć że ma się na sobie pieluchę lecz ja noszę pieluszki praktycznie codziennie i tak bardzo się do nich przyzwyczaiłam że traktuje je jak bieliznę przez co nie czuję że ja noszę na sobie, zwłaszcza w sytuacjach takich jak ta…). Herbata którą wypiłam cóż chciała się wydostać a że na co dzień korzystam bardziej z pampersów niż z ubikacji to nie miałam oporów by ją zapełnić.

Gdy wróciłam powiedziałam Adamowi że mam pełną pieluszkę i musimy się pójść przewinąć (powiedziałam mu to na ucho oczywiście ale mama i tak usłyszała)
,,No, wiesz co, taka duża i nadal siusia w pieluchy…”

Uśmiechnęłam się a mama wybuchła śmiechem. Adam dodał tylko że jeśli na chwilę nie zostawimy ich samych to będę bardzo nerwowa a on będzie mógł zapomnieć że tej nocy zaśnie więc lepiej będzie jak zabierze mnie na chwilę do sypialni.

Przewinął mnie i gdy już byłam gotowa nie mogłam się powstrzymać, po prostu go pocałowałam, nie mogłam przestać, wtulałam się w niego coraz mocniej i mocniej a on próbował nie okazać faktu że zaczynam go przyduszać…
Po powrocie mama spytała czy już jest sucho i miękko więc lekko zawstydzona odpowiedziałam że tak.Wieczorem gdy wszyscy poszli już spać a ja byłam w swojej ulubionej piżamie i oczywiście pampersie bez którego już chyba nie umiem zasnąć, Tata poprosił mnie na słówko… Przytulił mnie i powiedział ,, Córcia, jestem z Ciebie dumny, pamiętaj o tym… ”

Przytuliłam się do niego jeszcze przez chwilę po czym poszłam do sypialni gościnnej gdzie czekał na mnie Adam. Teraz jesteśmy u moich rodziców, Adam już śpi ale ja nie potrafię chyba jeszcze zasnąć… Jestem szczęśliwa, zszokowana, kompletnie rozmontowana emocjonalnie…

Ta historia została przepisana z GG jako że pierwszemu pochwaliłam się  właśnie Rickowi.
Dla mnie jest to kamień milowy w moim życiu, jako że teraz wszystko się zmieni, rodzice wiedzą i nie mam pojęcia jak teraz to będzie wyglądało. Uważam że był to mój najcięższy dotychczas na szczęście mam Adama, Roko Tablicę i jak to moja mama pięknie określiła ,,Własny świat z własną jego wizją”

Wyznania Prowadzących – Wpis 3 – Maya

Temat  – Plany na Przyszłość

Projekt Roko Smoko przechodził już kilka przeróbek tak aby dopasować aktualne potrzeby czytelników do mojej wizji projektu. Na początku miała to być platforma gdzie ABDL-owicze z Polski mogliby się bez przeszkód wypowiadać. Plan był idealny, istna Utopia dla każdego, forum bez polityki, czy przesadnych regulaminów jednak gdy już pozyskaliśmy użytkowników daliśmy możliwość wypowiadania się, utworzyliśmy działy, kategorie i wstępne posty okazało się że tylko paru osobom na tym zależy a reszta chce jedynie poczytać posty.
Długo myślałam że to tylko stan przejściowy, że już ,,jutro” forum ożyje i będzie lśnić jak żadne forum dotąd. To było moje marzenie i mogę myślę z pełną świadomością powiedzieć że to było moje dziecko. Stałam się butna, pyszna i przepełniona ambicjami by się zatrzymać. Potem przyszedł atak. Podnieśliśmy się ale to mnie nie przekonało więc przyszedł drugi i trzeci aż załamałam się widząc że nikomu nie zależy. Projekt więc miał swoją pierwszą poprawkę, z forum na bloga gdzie będziemy publikowali grafiki. Oczywiście pisząc ten post mam świadomość tego że ta poprawka była udana jako że przyjęła się i z tygodnia na tydzień  mieliśmy większą oglądalność jednak ja nadal miałam w sobie te samą ambicję aby zredefiniować ABDL i przedstawić w jaki sposób można nim żyć.
Zabrnęłam daleko w tych rozważaniach jako że pierwotnie chciałam aby blog był zbiorem artykułów i tyle. Projekt ponownie musiałam poprawić, jednak tym razem w swojej głowie tak aby zarówno moje ambicje jak i potrzeby czytelników zostały zaspokojone. Przyjęłam więc metodę publikowania grafik z dopiskami które mają zmusić do zadawania sobie pytań i przemyślenia danej tematyki. Kiedyś mówiłam że zacznę nowy projekt o nazwie ,,Zaginione Baśnie” i prosiłam Was abyście wybrali pierwszą baśń do przeróbki…

Napisałam 3 odcinki Alicji w Krainie Czarów i zdałam sobie sprawę że nie dam rady wykonać wszystkich swoich planów, zdałam sobie sprawę że potrzebuje zdecydować się na jedną i tylko jedną formę aktywności jako że tworząc wszystkie nie ukończę żadnego. Na pewno nie zrezygnuję z aktywności jako że mamy jeszcze połowę przestrzeni dyskowej na tym blogu do wykorzystania a nie lubię marnotrawstwa. Postanowiłam że Projekt będzie się rozwijał, iż będzie to strona oferująca swój własny kontent i swoją własną metodologię zrozumienia ABDL.

Jednak aby być całkowicie szczerą z tytułem to wypiszę Wam teraz jakie mam plany czyli co chciałabym robić :
– Napisać serię 10 Zaginionych Baśni (każda z Baśni ma być opowiadaniem mającym 10 odcinków)
– Napisać serię 10 Lektur Szkolnych ( wybraną Lekturę przerobić na opowiadanie 10 -15 odcinkowe dodające motyw ABDL )
– Zacząć tworzyć swoje grafiki tak aby przestać być zależną od zagranicznych twórców.
– Wprowadzić 2 duże aktualizacje na Blogu :
+ Utworzyć wersję Angielską całej zawartości
+ W każdym poście zamieścić informację odnoście oryginału grafiki którą wykorzystaliśmy.

Nie mam pojęcia ile mi to zajmie jako że każdy z tych pomysłów będzie wymagał przynajmniej miesiąca pracy na rozpoczęcie. Nie obiecuje również że efekty będzie można zobaczyć szybko. Obiecam jednak że prędzej czy później one nastaną. Wiecie czego nauczyły mnie te 2 lata aktywności ? Że sama nie jestem w stanie wykonać tego co chcę wykonać, że potrzebuje pomocy innych użytkowników, waszej inicjatywy. Możliwe że czytając to uznacie że jest to zwykła reklama mająca na celu zmusić was do podjęcia jakiejkolwiek aktywności jednak tak czy siak ją napiszę.
Proszę,  jeśli tylko możecie napisać jakieś opowiadanie, przerobić grafikę, napisać artykuł czy felieton, zróbcie to. Roko Tablica jest otwarta na współpracę i pomożemy Wam pozyskać publikę, pomożemy w wydaniu i wypromowaniu waszej aktywności ale proszę nie zostawiajcie nas z tym samych… Każdy Wasz komentarz nas w jakiś mały sposób cieszy, każda krytyka motywuje jednak nie chcę się o nią prosić, chciałabym abyście to sami zrobili. W końcu też pewnie chcecie aby nasz Polski kontent się rozrastał, prawda ? To jak pomożecie nam ?

Q&A – No, co już dawno nie było…

Jako że już wieki nie było Q&A to myślę że czas najwyższy to naprawić…
Takie tam po 10 pytań i po 10 odpowiedzi Ricka i moich…
Moje odpowiedzi będą zaznaczone takim kolorem a odpowiedzi Ricka będą zaznaczone takim kolorem

Pytania dla Mayi:
1. Czy masz chłopaka/ dziewczynę ?
– Tak mam chłopaka i Tak Rick ma dziewczynę.
2. Czy kiedyś rzucisz ABDL ?
– Pewnie tak, chociaż nie da się tego całkowicie rzucić, przypomnę że ABDL to nie uzależnienie a w moim przypadku styl życia ale pewnie przyjdzie taki czas gdy będę musiała odejść i dorosnąć no przecież ile czasu można być dzieckiem…
3. Czy pojawią się następne Numery Magazynu ?
– Tak z tym że tu mamy mały problem jako że chciałabym aby Magazyn przyjął nieco bardziej profesjonalną formę. Magazyn uważam za jeden z niewielu swoich tworów których forma jest jak na razie pierwsza na polskiej scenie ABDL i dlatego będziemy ją kontynuowali.
4. Czy kiedyś będziemy mogli oglądać twoje grafiki, chodzi mi o to czy będziesz je kiedyś sama rysowała ?
– Chciałabym umieć rysować jednak to nie talent który jest każdemu dany, oczywiście będę próbowała i na pewno wrzucę swoje wypociny ale uprzedzam nie będzie to rysunek wysokich lotów.
5. Co zrobicie jak Tablica będzie już pełna ?
– Tablica, pełna… Cóż, na chwilę obecną mamy 51% wykorzystanej przestrzeni dyskowej a pozwoliło nam to na rok pracy więc nawet jeśli dojdzie do 100% to nie sądzę abyśmy na tym poprzestali, jak pisaliśmy już wielokrotnie, to co robimy robimy z pasji do ABDL i jeśli skończy nam się miejsce to założymy drugiego bloga…
6. Czy macie jakieś swoje uzależnienia związane z ABDL ?
– Ja nie potrafię już zasnąć bez pieluszki i smoczka a Rick z tego co wiem śpi ze smoczkiem już od paru miesięcy…
7. Ile osób teraz pracuje nad RokoTablicą ?
–  Aktualnie są to 4 osoby :  Ja, Rick, Lummio i Faust który pilnuje aby wszystko było tak jak powinno ale jeśli ktoś się chce dołączyć to chętnie damy tą możliwość.
8. Czy będziecie kontynuowali Opowiadanie Oczami Opiekunów i Długą Drogę ?
– Co do Długiej Drogi to jest ona już ukończona i raczej nie będziemy jej już kontynuowali ale z Oczami Opiekunów nie wiadomo… Osobiście skupiam się bardziej na Mini Opisach ale mogłabym co jakiś czas napisać i odcinek Opiekunów.
9.
Kiedy będą nowe Ankiety ?
– To zależy od tego czy jest o co pytać. Myślę że Ankiety będę sporadycznie wrzucała tak aby strona nie umarła ale nie na tym się skupiam.
10. Czy powstanie forum RokoSmoko ?
– Nie, zdecydowałam że nie jest ono potrzebne i nieco psuje obecną konwencję Roko Tablicy ale jeśli ktoś chce ze mną porozmawiać bądź poudzielać się na forum to zapraszam na forum diapers24 ( http://forum.diapers24.pl/)

Pytania dla Ricka:
1. Ile lat jesteś już ABDL ?
– Jestem już 3-4 lata, dokładnie ABDL.
2.Jak wygląda praca z Mayą przy RokoTablicy ?

– Nie nazwałbym tego pracą, ponieważ uwielbiam tworzyć dla RokoTablicy, z Mayą pracuje się nam świetnie zawsze,jesteśmy dla siebie wzajemną podporą oraz wspólnie napędzamy siebie nawzajem, jeśli chodzi o naszą aktywność na RokoTablicy.
3.Jak poznałeś się z Mayą ?
– Poznałem Maye na pewnym forum społecznościowym dla ABDL gdzie tworzyła opowiadania, lecz jeśli chcecie poznać,całą historię zapraszam do postu „Wyznania Prowadzących – Wpis Drugi – Roko Przygoda – Rick”
4. Czy masz dziewczynę i jeśli tak to czy ona wie że jesteś ABDL ?
– Oczywiście mam dziewczynę, wie o tym, że jestem ABDL i twierdzi, że jest to bardzo słodkie i urocze.
5. Jaka jest twoja ulubiona marka pieluch i dlaczego ?
– Myślę, że Seni sprawiają bardzo wygodny komfort i są prawie wszędzie dostępne,lecz od pewnego użytkownika dostałem namiar na pieluchy Lille, które są wspaniałe oraz tak samo wygodne, mają podobny komfort i do tego pojawiają się na nich prześliczne wzorki.
6. Czy napiszecie z Mayą bądź czy ty napiszesz jakieś dłuższe opowiadanie ?
–  Bardzo chętnie napisałbym wspólne jakieś nowe dzieło z Mayą, jedno już takie stworzyliśmy pod tytułem „Długa Droga”, które polecam każdemu, jeśli chodzi o pisanie, w pojedynkę jeszcze nie myślałem nad napisaniem jakiegoś dłuższego dzieła.
7. Jak wygląda podział obowiązków na Roko Tablicy ?
– Na Roko Tablicy staramy dzielić się obowiązkami po równo nie jest to praca przymusowa każdy wykonuje tyle pracy na ile ma ochotę oraz ile jest w stanie zrobić.
8. Czy masz jakieś uzależnienia związane z ABDL ?
– Osobiście mam parę oczywiście nie nazywam tego uzależnieniami, lecz pomocami do zasypiania jak na przykład przytulanka obok mnie czy czasami smoczek.
9. Kiedy będzie nowy Magazyn ?
– Tego aktualnie nie wiem, utworzyłem parę artykułów do nowego magazynu zależy to od Mayi, ponieważ to ona zajmuje się w większości Magazynem, jeśli chodzi o jego układ i publikacje.
10. Co sprawiło że jesteś ABDL i co polecasz tym którzy dopiero z ABDL zaczynają …?
– O tym, czemu jestem ABDL, już kiedyś o tym wspominałem, wystarczy troszeczkę poszukać, więc nie będę się rozpisywać, co do nowych osób, które dopiero zaczynają z ABDL polecam najpierw zrozumieć  swoją naturę oraz spróbować. Wszystko jest dla każdego, lecz jeśli czujecie, że nie identyfikujecie się, z tym  to nie starajcie się na siłę do tego dążyć, oraz warto, abyście dali cząstkę siebie w społeczności AB/DL czy to jakieś opowiadanie, blog, rysunek, komentarz, nie jest to tak wiele, a sprawia sporą radość dla innych.

Jak dziecko ? A ile masz latek ?

Beznazwy-12

,,Z jakim przystajesz, takim się stajesz” to nie zupełnie puste słowa a przynajmniej nie dla nas…
Zastanawialiście się może kiedyś ile jako Maluszki macie latek ?
A może identyfikujecie się jako 3- latki  albo 2- latki a może jako 4-latki…?
Cóż zrobiłam mały przegląd tego jak zachowują się dzieci w danym wieku i na tej podstawie mam zaszczyt przedstawić Wam poniższe zestawienie…

Do jakiego wieku możemy się cofnąć ? Jeśli w ogóle się cofamy to jak powinniśmy się zachowywać? Poniższa lista to spis zachowań i tendencji przypisanych do określonego wieku. Myślę że jeśli będziecie ich przestrzegać to regresja powinna być znacznie przyjemniejsza i łatwiej Wam będzie ją osiągnąć.

👶 0 – 1  roczek :
– Często nieme choć zdarzają się pojedyncze wyrazy (gaworzenie)
– Całkowite odrzucenie toalety na koszt pełnego wykorzystania pieluszek w celach fizjologicznych
– Nosi pieluszki non-stop, nie można mu/jej zaufać jako że nie kontroluje on/ona ani pęcherza ani zwieraczy.
– Karmienie dozwolone jedynie za użyciem butelki ze smoczkiem. (Karmić jedynie mlekiem !)
– Gdy następuje karmienie musi nosić śliniaczek, w innym przypadku może zabrudzić swoje ubranko.
– Szybko się niecierpliwi co okazuje częstym płaczem (Wołanie opiekuna przez płacz), aby uspokoić Maluszka należy go przytulać i zaśpiewać mu/jej kołysankę.
– Bawi się tylko najbardziej podstawowymi zabawkami, najlepiej aby były one w miarę duże i gumowe, jednak na tyle duże aby nie można ich było zjeść.
– W chwilach płaczu, koszmaru sennego, niegrzecznego zachowania czy zmiany pieluszki obowiązkowe jest zaaplikowanie Maluszkowi smoczka aby jego/jej koncentracja skupiła się na zasysaniu smoczka co da mu/jej poczucie bezpieczeństwa.
– Ruch jedynie w postaci raczkowania

🍼 2 latka:
– Posługuje się już znacznie bardziej mową werbalną (gaduła) jednak nadal w języku tylko dla siebie zrozumiałym (gaworzenie), może zacząć używać podstawowych słów takich jak : mama, tata, baba (jeść), papa (dobranoc)
– Nadal od kubka typu sippy (z dziubkiem) preferuje butelkę ze smoczkiem z tą różnicą iż niekiedy chce samodzielnie ją potrzymać
– Próbuje jeść miękkie owoce, i warzywa, można próbować wdrożyć obiadki dla niemowląt jednak stanowczo w postaci purre
– Smoczek poza byciem uspokajaczem jest teraz również najlepszym przyjacielem Maluszka
– Może chcieć już przejść na początkowe majteczki typu Pull-Up’s jednak pomimo swych chęci nadal nie kontroluje swoich potrzeb fizjologicznych (Ewentualne przejście na majteczki przeważnie kończą się wypadkami)
– Musi spać w pełnej peluszce !
– Uwaga! Będzie wkładał/a wszystko do ust tak więc mniejsze przedmioty muszą być mu/jej odebrane jako że Maluszek może się nimi udławić!
– Bardzo ciekawski, wierzy że każdy dzień, każda chwila jest przygodą, ciągle odkrywa tajemnice tego świata choć ma problem ze zrozumieniem tajemnicy spania bez pluszowych misiów
– Posiada całą kolekcję pluszaków ale ma tego jednego misia którego kocha najmocniej
– Zaczyna chodzić jednak gdy się przewróci zaczyna raczkować

🍭 3 latek:
– Zaczyna używać toalety jednak noce bywają różne, można wprowadzać majteczki treningowe typu Pull-Up’s na dzień jednak noce w pełnej pieluszce chyba że 3 noce będą suche
– Mniej gaworzy, zaczyna używać potocznego języka choć zdarza mu/jej się zapomnieć o tym i komunikować się w tylko sobie znanym narzeczu, zwłaszcza gdy jest głodny/a
– Będzie odrzucać butelkę jako że jest to atrybut małych dzieci a on/ona jest już duży/a jednak ważne jest aby stopniowo przekonywać Maluszka do butelki typu Sippy (z dziubkiem)
– Butelka może już być odrzucana ale smoczek to nadal najlepszy przyjaciel
– Uwielbia proste zabawy typu ,,w chowanego”
– Marzy o małym piesku, kotku czy innym zwierzaczku jednak nadal śpi z pluszkami
– Wymaga dużo uwagi, czułości i ciepła, widzi Opiekuna jako kogoś przed kim czuje całkowity respekt

🍬 4 latka:
– Nie nosi już pieluszek, teraz nosi majteczki treningowe jak duże dzieci
– Smoczek jest tylko w sytuacjach kryzysowych
– Noce są zazwyczaj suche jednak w razie wypadku można zakładać pampersa
– Pije tylko z butelki typu Sippy ( z dziubkiem) i całkowicie odrzuca butelkę ze smoczkiem
– Ma swoją ulubioną bajkę w telewizji i swoją ulubioną zabawkę
– Pluszaki nadal są na topie z tą różnicą że już nie śpi z tym jednym a ze wszystkimi
– Uwielbia podróżować, do sklepu, na spacer
– Bardzo szybko się nudzi i jest niesamowicie energiczny/a
– Może czasem zgubić sens wypowiedzi podczas mówienia ale definitywnie mówi całymi zdaniami
– Jest bardziej zainteresowane co i jak się ubiera oraz czy dany zestaw do siebie pasuje kolorystycznie
– To mistrz bądź mistrzyni w rysowaniu palcami bądź tak zwaną ,,Sztuką Makaronową”
– Gdy idzie spać prosi Opiekuna aby przepędził potwora spod łóżka bądź szafy
– Obowiązkowo chce aby mu /jej przeczytać bajkę na dobranoc

👦🏻 5 latek:
– Najprawdopodobniej ma już swojego wyimaginowanego przyjaciela
– Bajki Disney’a są wyznacznikiem szczęścia
– Uczą się jak się czyta i pisze podstawowe wyrazy
– Nie nosi już pieluszek ani majteczek treningowych typu Pull-Up’s a jeśli zdarzy mu/jej się wypadek to jest tym bardzo przejęty/a
– Bardzo rzadko ssie smoczka
– Rzadko też korzysta z butelki typu Sippy (z dziubkiem), preferuje pić jak dorośli
– Jest wszystkiego ciekaw/a i jego/jej ulubione pytania to : Co to jest ? A jak to działa? A dlaczego tak jest ? Po co to jest ?
– Uwielbia rysować !
– Uwielbia śpiewać piosenki dla dzieci !
– Wierzy że jeśli coś jest słodkie to z automatu jest to dobre i ma się na to osobny żołądek
– Wciąż nie pogardzi małą drzemką po południu

Powyższa klasyfikacja sięga od 1 roku do 5 lat jako że przeważnie do tego okresu dzieci przestają korzystać z pieluszek, smoczków i butelek.
Wybór wieku Maluszka jest jego/jej osobistym wyborem i trzeba to uszanować jednak Maluszek i to w każdym wieku potrzebuje : Miłości, akceptacji, ciepła, miłego traktowania, przytulania, cierpliwości i ni wiem czy wspomniałam o Miłości…
A wy ile macie latek ?

 

Przyjaciel ?! A kto to taki ?

Beznazwy-13

Ludzie mówią że to nasze przeciwności nas łączą lecz ja jestem zdania że to nasze pasje nas łączą, przeciwności mogą spowodować że będziemy chcieli zrozumieć danego człowieka ale wspólne pasje mogą połączyć nas tworząc przyjaźń niezależnie od tego jakiej jesteśmy płci, wyznania, koloru, poglądów czy jaki mamy styl… Prawdziwe przyjaźń tworzy się w ogniu porażek gdy wszyscy się od nas odsuwają a ta jedna osoba nadal przy nas jest, nadal nam pomaga podnieść się z przysłowiowych popiołów…
A co wy myślicie ?
Macie takiego przyjaciela?
A może to wy jesteście takim przyjacielem …

RokoTablica

„Każdy z nas jest inny ale też mamy wspólne miejsce RokoTablica” ~ Rick, pamiętaj kiedy jesteś sam lub czujesz się źle oparcie zawsze znajdziesz w RokoTablicy jesteśmy dla wszystkich.

Siostrzyczka

Każdy maluszek potrzebuje miłości, zrozumienia oraz opieki dla

tego nie wytykajmy błędów naszemu maluszkowi lecz starajmy się nauczyć aby ich nie popełniła.

Opiekunowie

Nasi opiekunowie myślą o dwa kroki przed nami aby spełnić wszystkie nasze potrzeby dla tego czasami stańmy się my ich opiekunami aby wynagrodzić im ich poświęcenie.

%d blogerów lubi to: